Bazen kötü mazinin karanlık girdaplarında kaybolursun ya
Sonra aymaz gözlerinden bir damla yaş akar
O sessizlik te bir de üstüne kalp ritmini duyarsın ya
İşte o zaman yalnızlık senin canını yakar
Yalnızlığını anlatabileceğin kimse yoksa yalnızsın dermiş yazar
Benim var aslında rengarenk sessizce dinleyen duvarlarım halılarım
Aramıyorum da değil aslında yanımda bir mazhar
Kelimelerin bir hiç bakışların anlamsız olduğu günlerim var pazartesi salılarım
Kimsesizlikle boğuşmakta olan zehirli bir akreptir yalnız fani
Aydınlığa gebe olsada gecelerde zor geçer onlara
Ay ile muhabbetlerinin arasına girer bir aydınlık cani
Ay gibi onlarda yaklaşır tek başlarına sonlara
Bir yalnızın yalnızlığı en büyük silahı
Fakat kurşununu sadece kendisine sıkabilir
Kime sıkacak sanki bir kendisi var bir ilahi
Yalnız felekten bıktı da felekte yalnızdan bıkabilir
…
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Halil ÜNAL) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
