Gökyüzü,mavi bir elbise giymişti.
Üzerine oradan oraya akan
Süt damlacıkları dökülmüştü.
Birileri simit atıyordu.
Bu resme bakınca bir an seni anımsadım.
Bana şal vermiştin;
Yeşilli,kırmızılı,sarılı,güllü..
Annen beğenmişti demiştin.
Al bu onun öteki de senin.
Kütüphaneye girdiğimde
Seni gördüm “tütsülü”!
Belki sen de hatırladın.
Nedenini bilmediydim.
Gülüp durduk o an.
Sana dedim ki her zaman aklımdaydın.
Şimdi ne tat kalmış ne tuz.
O boyalı narin ellerin,
Sopsoğuk şimdi sanırsın bir buz.
Bittiğini görürsün bir an hayallerin.
Öyledir hayat.
Sevildiğini sanırsın.
Ama anıları bile bayat.
Sorarsın o unutulmuş anıları..ararsın.
Ama bir andır o helip geçer.
O boyalı eller işaretlenmiş
Duvardan duvara sekip beni seçer.
Belki sadece bir anıydı hiç farkedilmemiş..
…
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Mehmet Emin YURTGÜL) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
