Güzel günlerim vardı benim, gülen bir yüzüm.
Sevgi dolu bir kalbim vardı, aşkın hiç bitmediği, tükenmediği…
Sevdiklerim vardı. Zevklerim, heyecanlarım.
Bu puslu şehre ısınamasamda umutla beklediğim bir sevdiğim vardı, gönlümde güneşleri açtıran…
Bilemedim onun gönlünde başka çiçekler açtığını,
Bilemedim bu şehrin pusunda kaybolup karanlık gecelerde yalnızlıkla baş başa kalacağımı, üşüyeceğimi,
Beklerken bile içimi ısıtan yüreğin başka gönüller aradığını bilemedim.
Paramparça oldu şimdi yüreğim,
Nereye kaçacağını bilemeyen bir ürkek tavşan misali korkuyorum her şeyden, karanlık gecelerden…
Sevdiğimin yüreği ısıtmıyor artık üşüyorum.
Sızısı geçmiyor kalbimin hala celladından bir ses soluk peşinde,
Feri kalmadı sevgi dolu bakan gözlerimin, tadı yok dilimin ne zamandır.
Biliyorum geçecek bu günler bulutlar dağılacak,
Ama yüreğim hep aynı yerinden sızlayacak…

…

Bu yazının telif hakkı şairin (Aslı KOCAKURT) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.