SONDAN ÖNCEKİ…

Çaresiz yollara düştüm yine
Ufuklar kapalı
Bir siyah ışık geliyor uzaklardan
Bir uğultu gibi sessizlik
Kaybettim kendimi
Geziyorum şafaklarında yalnızlığın
Bitmiyor şu kahrolası feryatlar
Zincirlerini kırmak istiyorum esaretin
Ellerim tutmuyor
Yığılıp kalıyorum olduğum yerde
Dizlerim tutmuyor
Ve başa sarıyor tüm işkenceler
Canım acıyor söyleyemiyorum
Korkuyorum çok korkuyorum
Yorgun düşüyor kalemim
Yazamıyorum
Zikre dalmışken dört bir yanım
Ben isyanlarda
Ben yangınlarda
Ben sondan önceki son durakta oluyorum
Zifiri bir aydınlık vuruyor gözlerime
Uçamayan kuş yüzemeyen balık oluyorum
Ve sonra bir türkü düşüyor dudaklarıma
Sonsuzluğa dalıyor gidiyorum

Bu şiirin telif hakkı yazarın (Enes DUYMUŞ) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

0 votes
Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.