O esasında iki kişiydi
Lakin geçemedi yüreğinin sınırından
Masumdu, gergindi, mutluluk nedir
Yoktu sözlüğünde mülteci kalbimin
Neden diye sorduklarında sorguda
Mutluluğunu bölüp isyan etmiş dediler Zaman bir bıçaktı
İlerledikçe acılarımın yanında Filizlenemeyen mutluluklarım da yok oluyordu
Korktum, nemesis sanmıştım
Bıçağın ucuna o kadar yaklaşmıştı ki ruhu
Tek vuruşta kalbimi bulup
Sonra kendine saplamış gibiydi…
…
Bu şiirin telif hakkı yazarın (İsmail Cem ÇAĞLAR) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
