Soğuk hava ne kadar da ilginç bir şey;eğer,büker ama kendine getirir insanı.Ne kadar soğuk o kadar his sanki…
Soğuğu iliklerinde hissetmeye başladığın zaman çevren ile bağlantın kesilir.Hava ne kadar soğuksa o kadar kendinde olur insan,o kadar kendine döner.
Vücut sıcaklıkları donma noktasına gelen insanların ne hissettiğini bilmek isterdim:En içten duyguları hissediyor olsalar gerek.O an düşündükleri;en sevdikleri insanlar,canlarını en çok acıtmış olanlar,en özledikleri,en borçlu hissettikleri,en gitmek istedikleri,en kalmak istedikleri insanlar.Belki de insandan ziyade en sevdikleri ezgiyi mırıldanıp en sevdikleri şiiri hatırlıyorlardır.
Enlere en çok, en uçlarda takılır insan.Soğuk da bu en uçlardan biri.
Bir dahası yoksa hele.Kalbin dahi donmaya başladıysa eğer…
…
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Sevda ÇELİK) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
