Köşe başındaydı ya eviniz,
Camlarından ay sızardı geceleri
Bazen sen belirirdin usulca;
Geçerdin bir pencereden diğerine…
Usulca süzülürdü sevdam ardına
Ki her defasında, bilmezdin…
Aynı en uzak yıldızlar mesafesinde…
Sokağa taşardı neşen, ben değildim tek aşığın,
Kaç sokak öteden
Görülünce ay gibi ışığın
Damlardı birçok sevdalın.
Köşe başına sinerdi, gözler pencerende
Gölgene de razıydık, yeter ki bir geçeydin…
İçimiz dışımız sendin.
Ah, tanrıların zamanında bir mabet olurdu
Adımladığın her yer, bereket filizleriyle dolardı
Her bir aşığın bir köşe başında
Sana ilahiler sunardı…
Sen bunlardan habersiz, şen uykulara dalardın gece
Âşıkların, ışıklar sönene dek
Gece pervanesiydi pencerende…
Can verirdi hepsi, açsaydın pencereni
Ya da azıcık aralasan,
Kırk ilmekli, ipek perdelerini
Yeterdi her aşığına
Can verip canan’ına uçmağa…
Köşe başı mabedimiz, uzak diyarlarda olsaydı
Mesela Endülüs kaçağı, İber yarımadasında
İnce kıvrımlı bıyıklarımız,
Matador duruşumuz,
Ve bağlama artığı çalgımız,
Mayıs sonunda balkon altı
Ürkek “Cyrano” şiirlerimiz
Serenat yaptırırdı: “Ey Esmeralda!”
Köşe başındaydı ya eviniz
Dört koldan İstanbul olurdu
Her yolun sonu eviniz olurdu
Hadi diyelim Eminönü ötede
Lakin yolu sizin evin önüydü
Öyleydi,
Öyle de olurdu…
Tılsımlı kaldırımlarından kendimden geçer gibi
Ne ara geldiğimi çözemeden kapındaydım
Ellerimde kan kırmızı, yürek parçası karanfiller
Dilime doladığım Orhan Veli şiirleri
Umutsuzca okurdum pencerende, içimden
Cesaret edemedim ki hiçbir zaman
Köşe başındaydı ya eviniz,
Balkonları oyma demirlerle süslü,
Bakışların delip geçerken insanın içini,
Oyulmuş demirler benden hüzünlü…
Senin olduğun her köşe erişilmezliğin cennetiydi oysa
Tek bir gülüşün, tüm iyiliklerin cinnetiydi…
Tek bir gülüşün, bir meleğin gülüşü…
Köşe başındaydı eviniz…
Ve taşındıktan sonra siz,
Eksik kaldı, yarım kaldı her köşe başı,
Bu diyarlar sensiz kaldı,
Biz de bir daha hissedemedik,
Vücudun neresinde çarpıyorsa kalbimiz…
…
Bu yazının telif hakkı şairin (Mehmet Özcan YASDIBAŞ) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
