yağmur yağdı pencereye koştum
çünkü bulutla sözleşmiştik
sana söyleyemediklerimi süzecekti saçlarından
ay ışığında balkonunda kahveni içerken
ben o ıslaklığın seni hasta etme endişesiyle uyuyamayacaktım
yağmur her insana yakışmaz bilirsin
penceremden bakınca dışarıya
gözlerimden kaçmazdı üşüyen kimsesizler
ve şemsiye altından gülüşen aşıklar
annemde kapının eşiğinde gizli gizli beni izlerdi
Ekimde Eylülün izinde giderdi
akıl akıldan üstün fikir fikirden habersizdi
hüzün bizim bavulları toplayıp sığındığımız evimizdi
ege de iki göz bir oda bağ bahçe
sen olmayınca emeklilik hayalleri bile giderdi
çocuklar oyunlara
oyunlar sokaklara
sokaklar mutlu olaylara küserdi
yağmur bitince çekerim perdelerimi
gaz lambası cezbeder beni
çağın gürültüsünden kitaplara saklanırım
yoksul tesellisi belki sana rastlarım
sende benden bir şeye rastlarsan içinden selam ver ona
benim yağmur damlalarıyla fısıldaşdığım gibi…
…
Bu eserin telif hakkı yazarın (Caner AKTAŞ) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
