Şehre Küstüm…

Konsolosluk önünde yaşanıyor
En büyük aşklar.
Seven parayı uzatıyor
Uzattığını seven kendini
Evdeki yüzünü beğenmeyen herkes
Bir başka Beyoğlu´nun ışıkları altında
Belaltı aşklar gözlere çekilmiş sürme misali
Karartıyor geceyi Beyoğlu´nda
Bozdurunca bir karşılığı olmayan
Bol sıfırlı
Aşklar böyle gecelerde vadediliyor
Tek haneli yazıldığında hiç biri tek başına aşk olmuyor
Hamililer yaralı
Beyoğlu´nda
Ben de seni kaybetmiştim böyle bir gecede
Hangi beyin oğluna verdiğimi
Bulamıyacak kadar şehrebahane
O gün yasakladım
İkinci bir ömre kadar

Aşkı kendime
Biliyordum içimin bir yanı ezik
Ne zaman koluma takıp dolaştırmak istesem seni
En az iki kişinin kolundan çıkman gerekiyordu önce
Şimdi uyanmaya niyetlendiğim her mavi İstanbul sabahında

Belki de
Belkiler kalmadı biliyorum
Adıma çıkarttığın pulsuz senetlerin geçerliliğinde

Belki de diyorum
Belkiler kalmadı
Kal etmelerin dur gitmelerin söylenmemiş sessizliğinde

Ben değil köprüler geçti
yıllarca üstümden
Haberi yoktu şehrin
Ben şehre küserken..

Bu yazının telif hakkı şairin (Zeynep Esra ÖZTÜRK) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

0 votes
Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.