Umut ışıkları söndü yine
Sevda gemileri tek tek battı
Bir karanlık çöktü yine
Yalnızlık izini çok derin bıraktı
Gökyüzü yine habersiz
Kara şimşekler çakan bulutlardan
Denizler yine çaresiz
Efkarını sahile vuran dalgalardan
Bir adam var yine ölümün kıyısında
Ellerini açmış öylece duruyor
Umutsuzluk tak etmiş artık canına
Son nefesini vermeyi bekliyor
Dünya her geçen an daralıyor
Zulümler hat safhalarda
Kalplerde bir zerre olsun sevgi kalmıyor
Acılar alışmış hayatlarda
…
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Enes DUYMUŞ) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
