Enes Yaman’ın Kaleminden IV…

Benim gün batımım senin gözlerini kapatmanla başlardı her gece. İzlerdim saatlerce. Öyle güzel uyurdun ki, dokunamazdım, sarardım kendime.
Gözlerini açardın her sabah, gün aydınlanırdı bana. Tebessüm ederdin, güneş doğardı. Öperdim nefesinden, nefesin ömrüm olurdu.
Öyle bir gelip geçtin ki benden, ne verdiğin nefes kaldı geriye, ne de hayatımda anlam.
Sen gitmek için gelmişsin, bende gidişini izlemek için.

Bu yazının telif hakkı yazarın (Enes YAMAN) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

0 votes
Bu yazı Denemeler ve Hikayeler kategorisine gönderilmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.