Bir daha gelirsin belki bu şehre
Sözünü hiç dinlemediğim yüreğim olursun.
Belki o zaman çözebilirim dilini
Kapısı aralanır eski zamanlardan kalma umutlarımın
Zili çalar başıboş hayallerimin
Tokmağına el değmemiş yüreğim içten bir oh çeker
Belki yeniden canlanır zincirle süslenmiş bedenim
Hedefi 12’den vurur bu kez kalemim
Bağdaş kurup oturur şairler meclisinin baş köşesine
Sakinin sunduğu gamzenden yudumlar şiirim
Ellerim hüzün rengi zülfünde vilayet olur
Plakası aşk olan…
Çelik miğferle gezer ruhum tenha sokaklarında
Geceye öğüt veren bir ışık alır canımı
Sokak lambası büker boynunu
Ve kırılır kalemimin narin ucu.
…
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Tuba Özgül) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
