Gökyüzü gibiydi yüzü. Bazen kara bulutlarla kaplanırdı. İşte o an endişeye kapılır, o halin iklime dönüşmesinden korkardım. Bir gün, gözlerinin uzaklarında çakan şimşekler gördüm. Yağmur sesi yakınlarda bir yerlerdeydi. Endişelerimden o an sıyrılıp sıcacık gülümseyiverdim. O da gülümsedi! Kara bulutlar aniden dağılıvermiş, muhteşem bir gökkuşağı çıkmıştı sanki ortaya. Daha önce gülüşünden renk yayılan birini hiç görmemiştim. Sonraki günlerde de ona her gülümsediğimde aynı renkleri gördüm. Her seferinde gözlerimi alamadığım canlılıktaydılar. Hiç kaybolmasını istemedim. Gökkuşağı Güneşi görünce çıkardı. Ben de o gökyüzünde Güneş olmaya karar verdim.
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Tülin KİPER) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
