Tornet…

Güneşle birlikte gün boyu
Bayır aşağı, bayır yukarı
Yükü boyunu geçgin çırpı kadar çocuk
Torneti elinde ömre bağdaş kurmuş
Ne hüzün var tasasında
Ne de söner mi diye korktuğu umut

0 votes
Bu yazı Ahmet Kiraz Şiirleri kategorisine gönderilmiş ve ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.