Cennetü’l Köşk…

Siniyorsun her zerreme
Her geçen gün,
Özlemin hasret hasret
Sigara dumanı yutarcasına,
Nüfuz ediyor; kör olası canıma ,

Kar yağıyor,bulutlu gözlerine,
Uğultulu tepelerin yağmurları,
İniyor rahmet rahmet üzerine
Ortalığı toprak kokusu sarıyor,
Kavuşma merasimi yapıyor gökler,

Muş’lu_miş’li vakit,
Yadigâr zamandan ölünesi adam,
Yalan olmuş gerçek,
Asırlık çınarlarla gömülmüş,
Sonsuz kara sevdalar…

Ölürsem ki Kader’i kesin,
Mezarım başında neyler üflensin,
O başımda nöbet tutan taşıma,
Adın mührümdür, işlensin…

“Ayı,güneşi,yıldızları boşver
Senin için hazırlanan cennet’ül köşküme
Gel…”

Bu şiirin telif hakkı yazarın (Suna SUCU) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

0 votes
Bu yazı Şair Durağı kategorisine gönderilmiş ve , ile etiketlenmiş. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.