Provasını yapıyorum sanki
Kışı gösterirken mevsimler
Nasipse üzerime ihtiyarlığın
Yürüyorum ağır ağır…
Gümüşler yağarken gökyüzünden
Aklar düşüyor saçlarıma
Hafif bir rüzgarla beraber
Aklımda bin bir türlü düşünce,
Yürüyorum…
Ölümü hatırlatıyor bana
Karlar ortasında soluk bir beden…
Minik bir serçe görüyorum
Bir kaç dakika bakışlarım…
Geçiyorum sonra yanından
Donuk donuk…
Ağaçlara takılıyor sonra gözlerim
Nasılda sarılmışlar çıplaklığın korkusuyla
Bürünmüşler beyaza
Yüzümde ufak bir gülümseme…
Fazla sürmüyor tabi
Kefenlendiğimi sanıyorum
Beyaz karlar altında
Ağaçları değil,
Kendimi görüyorum
Aklımda bin bir türlü düşünce,
Yürüyorum…
Ve neden sonra bir insan
Kardan adamlar yaparken görüyorum
Ne kadarda güzeller…
Elimi tüm samimiyetimle
Kalbinin üzerine koyuyorum
Tüm bu güzel heykelleri yaptığı için,
Gülümsüyorum
Fazla sürmüyor tabi
Buzdan farksız bir kalbi
Üşüyorum…
Gözlerimden süzülen
Bir kaç damla yaş ile
Aklımda bin bir türlü düşünce,
Yürüyorum…
Şiddetini artırırken kar
Şiddetini artırıyor rüzgar
Karlar üstüne bıraktığım izleri
Hiç basılmamış gibi
İhanet gibi siliyorlar
Bakışlarımın esaretinde ki kar
Daha düşemeden toprağa
Bir düşünce düşüyor aklıma
Bir düşünce tam ortasına…
Hayata bıraktığım izleri silecek
Kar gibi, rüzgar gibi…
Beni unutturacak mezarı düşlüyorum
Aklımda bin bir türlü düşünce
Yürüyorum…
…
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Fatih ALBAYRAK) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
