Emsalsizim muhitimde
Yaşam pınarım sönmeye yakın
Daha düne kadar haşarı yaramaz çocuktum
Çift tabanca belimde namı deli olan bir taydım
Günahlarımın kurudu yürekcağızımda
Yalnızlığı, acı saymayı, göz yaşını hiç bilmezdim
Boşluklarımı sayamıyorum artık
Ebediyete uğur ettiğim dostlarım sayısız
Şimdilerde yok oluşlar kalanıma çok ama çok ağır
İnanmazsın ölüme koşarken ölüm benden kaçıyor
İlk sen gittin Suntacı Bekir
Senden sonra yaşamak böyleydi işte
Çok şey kaçırmadın gidenlerin hüznünden başka
Üzülme sakın sona kalmak daha çok acı veriyor…
Not: Gidenlere hasret kalmanın acısını yaşayan bir yaşlı çınarın hayat hikayesinden…
02.08.2015 / TOKAT
Ahmet KİRAZ
