Durulmuş hızlı akan kanım
Korkum heyecanımı
Hiddetim tebessümümü yeniyor artık
Daha dün gibiydi oysa
Uslanmayan dünyamda yaramazdı adımım
Şimdi eskittiğim ayakkabılar aklımda
Göçerttiğim yolların çatlak dudağı misali
Yırtıklarım su geçirmezdi hiç
Uykusuzluk nedir bilmezdim
Yorgunluk tatlı gelirdi yorganıma
Azıcık serinlik esse penceremden
Sabah neşesi o zaman sık uğrar
Fazla gelmezdi dünya kucağıma
Ayrım yoktu o yıllar…
Güneşi de severdik yağmur yiyen toprağı da
Dokunmazdı ayrılıktan öte hiçbir şey ağrımıza
Bilmiyorum
Bu yüzden midir geçmişi bu denli sevmek
Bugünü hemen unutup
Yarınlardan umudu esmek…
