Rahmetli Dedem Sivricekli Çakır’a İthafen…
Elinde ayna yüzünde gamzen
Her sabah sorardın nasılım diye
Güldürürdün
Nasıl diyeyim bu kez nutkum dolu uzanmışsın boşluğa
Tekrar büyüyecektik, yaş tükettecektik ölüme karşı oysa
Kaldıramıyor göz yaşım, tutamıyorum yarınları
Kati ayrılık çalındı senin alnına be Mustafa
Tamam öyle bakma kahırlı
Saçların hiç ölmemiş
Avuçların taptaze uzanmış sol yanına
Kolların ellerimden tut der gibi açık
Gümüş sürmüşler sanki son tebessümüne
Son hatıra diye de gül tutmuşsun yanağında
Elveda deyip bırakacak mıyım seni şimdi toprağa
Ah be Mustafa yamanmış ayrılık
Şimdi bir tutam toprak da iyi gelir bana
Ahmet KİRAZ
