Düşlerimin Gelgit Sancısı
Seni sevmek aşkların en güzeli..
Bir o kadar da en beteri..
Sensin beni ben yapan,
Ve sensin yine beni benden alan..
Ruhuma nakış nakış işleyende sensin aşkı,
Kazıya kazıya silende..
Beni mutlu edende sensin,
En derinden üzende..
Sensin bulutlar üzerinde kanat çırpmama nedende,
Kaldırım köşelerinde derbeder gezmeme sebepte..
Ahh sevgili!
Yar sevgili!
Sen nesin böyle ?
Adına aşk mı demeliyim yoksa söyle ?
Bir yanım senden ölesiye nefret ederken,
Diğer yanım neden durmadan adını zikretmekte ?
Sana ne demeliyim ?
Yarim mi ?
Yoksa yardan öte yaram mı ?
Hadi sen söyle.
Söyleki artık bileyim..
Yar mısın şu gönlüme ömür boyu,
Yoksa yara mısın,
Bedenimdeki siluetine hayat boyu.
Söyle!
Söyle ki kurtulayım artık gelgitlerimden.
Şimdi kim bilir kimin yanındasın..
Sen benım nefesimi keserken,
Şimdi kim bilir kimin anındasın!
Sesin hala kulağımda çınlarken,
Sen şimdi kim bilir kimin zamanındasın..
Tam ümidimi kesmişken,
Aşktan, sevdadan..
Sen çıktın karşıma.
Bir zamanlar iyiki varsın diye,
Kolumdaki yarsın diye dua ederken,
Şimdi gitsen diye yolunu gözlüyor bu beden..
Ne cok yoruldum seni sevmekten,
Ahh bir bilsen!
…
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Halil İbrahim Sarı) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
