Sevgi ve muhabbet memleketinde
Tek başıma gezdim, ettim seyahat
Hep bekledim onu, aşkın setinde
Sabrettim bir türlü gelmedi vuslat
Onun bir suçu yok, bende kabahat
**
“Benden hayır gelmez” , “Selametle” der
Bir türlü değişmez, hep inat eder
Ne yapayım, ne diyeyim birader
O kadar dil döktüm, velakin heyhat !
Onun bir suçu yok, bende kabahat
**
Tutmuş der ki “bende gözü kalmasın”
“Boş hayale, hülyalara dalmasın”
“Olmayınca olmaz”, varsın olmasın
Ondan mı ibaret sanki bu hayat
Onun bir suçu yok, bende kabahat
**
Konuşursam olmaz, susarsam olmaz
Dizine kapanıp yalvarsam olmaz
Âleme derdimi haykırsam olmaz
Bana diyorlar ki : “kalbinden sök at”
Onun bir suçu yok, bende kabahat
**
Şuydu bütün gayem: “hiç üzülmesin”
“Sıkıntı ve elem nedir bilmesin”
Paşa gönlü bilir, gelsin – gelmesin
Tahammül kalmadı, tükendi takat
Onun bir suçu yok, bende kabahat
**
Yine de kıyamam, n’olursa olsun
Dilerim her daim huzuru bulsun
Sevemedi gitti, canı sağolsun
Onca şeye rağmen, vermedi fırsat
Onun bir suçu yok, bende kabahat
**
Kafayı bununla bozmak gereksiz
Gücenmek, darılmak, kızmak gereksiz
Daha bundan öte yazmak gereksiz
Yeterince umdum, dilendim şefkat
Onun bir suçu yok bende kabahat
..
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Hakan ATALAY) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
