Vaktin hususiliği sizle hasmış
Eksikliğiniz gün yüzü gibi aşikar…
Bacaklarım vücudumu tartarken
Aşinalığım ile küstüm sanki
Çocukluğumu koşturamıyorum
Topallıyorum ekseri, tatsızım
Frekans tren sesi ile aynı hizada
Sessizliği seven hışırtı da yerinde
Huzuru bir türlü durduramıyorum
Acemilik çekiyorum, yalnızım
Samimiyet bildiğim o gülüşler
Azalanlara yönelmede ne de ısrarcı
Var olanı kondurup kabullenemiyorum
Görmezden geliyorum, yorgunum
Uykuyu uyandıran nice rüya
Hayalleri söndüren onca velvele
Ana karşı gelip dindiremiyorum
Tamam diyorum, suskunum
Vaktin hususiliği sizle hasmış
Eksikliğiniz gün yüzü gibi aşikar
Bir garip kaldım garipsediğimden
Bir garip oldum gidişinizle…
Ahmet KİRAZ
