Uzağına kaçtım.
El sallıyorum bir uçurumun kenarında sersem rüzgara, ufkun kaybolduğu sana ait topraklara
Ara sıra dokunamadığım yaprakların kokusu karışıyor sensiz kalan avuçlarıma, uçuşan sarı sonbahara
Bu arsız erken ayrılıkların yamacında büsbütün fukarayım; yalın ayak hastalığım, sensiz geçen yıllarım
Bilirsin en ucra köşelere meydan okurken bile korkusuzdu haylazlığım
Mucurlu yolların canını acıtan iki yamaç arasında bile çok hissizdi yalnızlığım
Sanırım sensizliği ararken bile sensizliğe hiç alışamadım…
