Kadınım;
Seninle ayrı gemilere el sallardık.
Ben senin gemini batırma pahasına çabalarken, sen benim gemimi yaşatma pahasına
farklı gemilere el sallardın.
Aşkım; aşkını gördükçe patlamaya hazır bir volkan gibi lavlarını harekete geçirirdi.
Sende ben gibi aşkın için çabalardın. İkimizde farklı denizlerden okyanuslara açılırdık.
An gelir, boğulurduk ta. Öyle bir boğulurduk ki, ölme pahasına yaşardık.
**
Kadınım;
Seninle pek çok ortak noktamız vardı
Ama senin ortak bir noktan yoktu. Uzak bir duruşun, heykel gibi kaskatı bi benzin vardı.
Beni cezbeden karşı tutumun, karşılık göremediğin aşkın gibi hiç bir değeri olmayan sıfırdı sanki.
Matematiksel hiç bir artısı olmayan iki buz dağını andırırdık. Farklı mecralarda donsa da yüreklerimiz
Bir ümit uğruna tüm olanları sıfırlardık…
**
Kadınım;
Koca bir yürek gizlerdin o zayıf bedeninde. Ben gibi zamansızca parlar, Ben gibi zamansızca çağlardın.
Aşkın için kimsenin karşıt görüşünü tahammül edemezdin. Hep benim olması isteği, hep onun kolları sevdasıyla tutuşurdun.
Çaktırmasan da arabesk bir aşk beslerdin derinlerde. Ben o derinlere inmek için çabalarken, sen üstüme aşkından kalan toprak parçalarını dökerdin.
**
Kadınım;
Ölme pahasına sever miydin O’nu bilemem ama ben seni ölme pahasına sevmezdim. Merak etme ölmekten değil korkum.
Ya da korkum değil bir zaman ölmek. Ben, benin ölmesinden de asla korkmam.
Ben seni o kadar çok sevdim ki kadınım. Benimle beraber ölmeni istemem.
Eğer sen de bir gün öleceksen, benden beni iste kadınım. Bensiz ölmeni istemem…
..
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Hüseyin BULUT) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur
