Bazen çokça dolu olmak sanılanın aksine şiirin rüzgarı olmaz
İşte o an koca bir denizin ortasında ufuksuz kalırsın
Tanısız
Tedavisiz
Kalem ve kalem tutan dışında bilen yoktur
Şairin hastağıdır bu
El tutmaz
Göz görmez
Ayağının bağı çözülür
Şifalı bir meltem beklerken
Hiç geçmeyeceğini düşündüğün yaşınla tezat bir düşkünlük çöker
Üzerinde onlarca yüklü hissiyat
Zihninde türeyen binlerce sözcük
Bir toparlayabilsen kendini
Çıkabilsen bulutsuz o buhrandan
Sanki her nefesinden bir şiir doğacak
Ama ne çare
Kalırsın zamanın soğuk ikliminde döşeksiz
Küslüğün olur dünyaya kaybolan her şiir
Ahmet KİRAZ
