Dün harman yeriydi
Herkesin pay almak istediği
Tozu dumana katmak vardı ama
Dil susknluğa büründü
Emanet edince kör kuyulara
Yılanlar bile bayram etti
Yalvaran gözler konuştu
Kimse anlamadı dilini
Bir dua fısıltısı gezindi
Sonrası çalgı çengi göz ziyafeti
İnsan insanın kurdudur derler
Yer kendi kendini
Naciye Bağlan
