Gecelerin kör karanlığını yırtıyorum yine sessiz haykırışlarla
Seni beklemeyi bırakmak bile ne kadar zormuş
Umutsuzluk yakıyor içimi, boğazım kupkuru oldu
Gelmeyeceğini bilmek, öylece çekip gideceğini düşlemek
Beni sevmeyeceğini bilmek,
Satırlarım karışıyor gözyaşlarıma
Sen giriyorsun düşlerime, kaçamıyorum artık senden
Özlediğimi bilmek, hissetmek
Sensizlik yumru gibi boğazımda
Nefes almak bile zor artık, yalnız kalamayacak kadar düşkünüm sana
Maske takmak sen yanımdan geçerken,
Umursamamaya çalışıyormuş gibi davranmak
Ah ne zormuş bir bilsen!
Çok sessiz kaldın yanımda, artık sen de gittin yanımdan
Sessiz bir umudun vardı eskilerde şu yüreğimde
Şimdilerde umudun bile uğramıyor ruhuma
Sen yoksun artık…
Gelmeyeceksin biliyorum, sevmeyeceksin beni
Satırlarım karışıyor gözyaşlarıma,
Buralarda kaldı umudun artık sadece
Terk etmeye son bir adım, son kale
Sen buradasın artık sadece
Ne ruhumda, ne yüreğimde
Sensizken artık umudum bile
Bir tek satırlarımda kaldın benim için
En savunmasız olduğum yerdesin
O yüzden acıt acıtabildiğin en derinden
Ne kadar beni yıkabilirsen,
Yalnızlığın çanları altında
Sevemediğin kadar terk et beni
Gözyaşlarımın sildiği satırlarımdan….
…
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Merve Başardı) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.





