Kategori arşivi: Tuğba TURAN

Seni Sevmek…

Seni sevmek, Ateşin koynuna girip yatmak gibi. Harlandıkça perçinleşir bu sevda Koynundan hiç çıkamam ki. Seni sevmek, Mayınlar içinde yürümek gibi Ha patladı, ha patlayacak endişesi Korkunun ecele faydası yok ki. Seni sevmek, Düşüncesi bile insanlaştırır beni. Çeşit çeşit duygularda … Okumaya devam et

Şair Durağı, Tuğba TURAN kategorisine gönderildi | , ile etiketlendi | Seni Sevmek… için yorumlar kapalı

KENDİMİ ÖZLEDİM…

Kendimi özledim, kendim olabilmeyi. Nereye saklandığım hakkında hiçbir fikrim yok! Bulunamaz kayıplar içindeyim. Lüleli saçlarıyla bir kız dağın eteğinde, Yemyeşil olan uçurtmasını rüzgâra salmayı Ve sonra, Rüzgârın ıslığında eteklerinin uçurtmaya özenmesini düşlüyor, Özlüyor. Kırmızı çizmesiyle karlara yenilmemeyi, Çocukluk kahkahalarını, Ağabeylerinin … Okumaya devam et

Şair Durağı, Tuğba TURAN kategorisine gönderildi | , ile etiketlendi | KENDİMİ ÖZLEDİM… için yorumlar kapalı

Gel…

Gel, Uzat elini dokun kalbime. Gel, Çekinme gir gönlüme. Gel, Yeşil ovalardan Bilinmez kırlardan Kimseye açmamış Çiçekler var bende Gel, Masmavi göklerden Hırçın dalgalardan Kimseye söylenmemiş Sırlar var bende Gel, Dinle eşlik et türküme Gel, Bedenin bayram şenliğinde Gel, Zamanın … Okumaya devam et

Şair Durağı, Tuğba TURAN kategorisine gönderildi | , ile etiketlendi | Gel… için yorumlar kapalı