Kategori arşivi: Ahmet Kiraz Şiirleri

Gece azizim gece Kuruyor karanlık kısalan ömrün gölgesinde Ses yok Işık eziyet etmiyor gözlerine Rahatsın rahat dersen adına Düğümlenir hakikat her kahırlı gülümsede Gece azizim uzundur gece Ne sağa dönmelerin biter Ne sola dönmelerin Sabahı edemezsin güneş sigara dumanını silmeyince … Okumaya devam et →

Sabah aymazlığı yavaş yavaş açan çiceğin güneşten kaçışına benzer. Konuşkan aynaların paslı patika yollarında ararsın kendini… Sana benzediğini düşündüğün adamın yüzünde ( göz oğuşturma seansı ) haybeye geçen yılların kinayeli gülüşünü yakalarsın. İşte o adam cinsi, ırkı, dini ve dili … Okumaya devam et →

Eylülü yaşatmak; Mısraların ve şiirin cilvesi Kadim dostta benzeyen iyi huylu bir şair hastalığı Eylülü yaşamaksa; Saniyeyle yarışan tesbihin dudağında çağlayan suların sessizliğine erişmek Yayla serinliğinde üşütmeyen yıldızlı gecelerle sabah etmek Bir de yalnızlığı kurutan o sıcacık çayı sevmek Ne … Okumaya devam et →