Kategori arşivi: Ahmet Kiraz Şiirleri

Çocukluğumun tren geçen evinde sen çilenin adı, içten içe ağlayan gözyaşıydın Kınalı ellerinde gizlemeye çalıştığın hasret vardı Herkesler bilir ama sen dillendirmezdin Uykusuzdu gecelerin Göğe doğru yükselen kavağın sokak lambasıyla oluşan gölgesi evinde ikinci bir soluk gibiydi Korkardın her karanlık … Okumaya devam et →

Duy durakladığım yılların öznesi Din sağanağı kesilmeyen hüzün yağmurum Hırçın ve huysuz ikimizi dinleyen dalga Tarumar boyadığımız mavi sandal Gel konağımın bekçisi Savurma beni artık rüzgar Çağır ötelerden bir türlü gelmeyişliğini Haber de ulaştırmıyor uçuşan martılar Ahmet KİRAZ 0 votes

Yorgun Yorulmaz dediğim her kelime Tüm yakınları uzak kılmak Tüm sesleri duymazcadan gelmek Ve en çok gözlerimi kapatarak Rabbimle konuşmak iyi geliyor Çaresizlik yok gibi Umut Ümit Huzur Hz. İbrahim Hz. İsmail Hz. Eyüp Hz. Muhammed sanki nefesleriyle yanı başımda … Okumaya devam et →