Yalnızlığın iki yüzü varmış çocuk
Sıcak ve soğuk
Ölü ve daha az yaşayan iki yüzü…
Kimsenin haberi yoktur
-hatta onun bile
Hiç olmayan yerlerde
Hiç olmayan kişilerde
Hiç olmayacak zamanlarda aradım onu
Sıcak seslerde
Yaz güneşi altında yuvarladığın
bilyelerde
Rüzgarın okşadığı uçurtmalarında aradım
‘Hiç’ dedim ya çocuk
Ben bütün ‘hiç’lerimi yalnızlığıma sığdırdım
******
Her gece acılarımın sırtını sıvazladım
Yatıştırmaya çalıştım
İçimdeki özlem çığlıklarını
İskeleye geçtim seher vakitleri
Tanrıya bir dilek feneri bıraktım
Yalnızlığın iki yüzü insanı öğretti bana
Ve en az yalnızlık kadar iki yüzlü
İnsan soyunu…
Öğrendikçe
hiç bitmemeliydi dedim elma şekerim
hiç büyümemeliydi kunduralarım
şiirlerim bu yaşa gelmemeliydi
Biz hep 7 kalmalıydık çocuk
Biz hep sen kalmalıydık
Bu şiirin telif hakkı yazarın (Kağan Oğuz) kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Yazıların izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yalnızlığın İki Yüzü… için 6 cevap