Düşkondu….

karanlığa gömülü metruk hanelerin
viranesine düşer en derin gölge
hayaller orada ne kadar da genç
yılların vurduğu insanoğlu
hiç büyümemiş gibi aynalarda tazece

keşke der orada insan… keşke…
keşke uyanmasa bu uykusuzluk
dünde kalan, unutulan da koşsa düşkonana
uyuşmasa solundaki
uyuşmasa geceyi karartan kara kara yalnızlık…