Kategori arşivi: Ahmet Kiraz Şiirleri

Ulu orta susmalar var bir köşe başında ki sessizlikte yankılanan. Gize düşmüş, ses tellerine küsmüş her cümleye yakılan ağıtlar. En çok kendine kahırlanır, kendine ah ile satırlar. Yutkunuşlar tek şahit gırtlağa kadar, Dokunuşlar kalbin acısına merhem sarar. Kime varsam yol … Okumaya devam et →

Gözümde sen Sözümde sen Özümde sen Senden gayrısını neyleyem Halim düşkün Yüzüm süzgün Gönlüm üzgün Senden özge çareyi neyleyem Neyleyem söyle neyleyem Uzağı yakın nasıl eyleyem Hasret oduyla yanmışam Sensiz serini neyleyem Avazım çıkar kimse duymaz Halim nicedir kimse bilmez … Okumaya devam et →

Olur biter, geçer gider. Ama canımı yaka yaka yutkunduğum şeyler var, olup bitmeyen, geçip gitmeyen. Zaman zaman yine uykusuzluk çekiyorum ama çok da takılmıyorum artık bu uyku konusuna. Uyuyunca geçmeyen şeylerin olduğunu anladığımdan bu yana. Cahit Sıktı Tarancı 1 vote