Kategori arşivi: Ahmet Kiraz Şiirleri

Merhametlim Telaşe memuru seviniyordur Kavuştunuz toprak kokusunda Ben bir dua daha eksildim Azalıyorum daha senin yaşın kaç diyenim Ve anlıyorum ki; Yalnızlaşmak veda ile büyüyormuş Kavuşmak için de veda  gerekiyormuş Kıymetlim Sen böyle dememe bakıp merakta koyma kendini Emanet bende … Okumaya devam et →

serpilmiş beni süzer uçtan uca rengarenk bahar çiçekleri dokunsam incinir mi yüreği koklasam tükenir mi ümitleri konuşsam anlatır mı uzun uzun toprak nasıl olunur, nasıl doğulur tekrar öğretir mi solarken de görüşmek üzere demeyi Ahmet KİRAZ 0 votes

Dünden gelmeyen bir ezber Şahit olmak yaşamanın önüne geçti Her sabaha çıkan gece uykusuz Her gündüz telaşı içinde unutmaya teşebbüs nafile İç yangını denen şey buymuş meğer Kandırmışız kendimizi gereksiz hüzünlerle Üzülmek hakikate erince yerleşiyormuş bir ur gibi tüm benliğe … Okumaya devam et →